Najstarsze znaleziska archeologiczne na terenie dzisiejszego Brwinowa pochodzą z 8 tysiąclecia pne. W IV-I wieku pne na terenie i w okolicach Brwinowa rozwijał się prężny ośrodek hutnictwa żelaza. Pierwsze wzmianki o miejscowości jako drobnoszlacheckiej wsi pochodzą z początku XV wieku. Prawa miejskie otrzymał Brwinów w I połowie XVIII w. Utracił je w 1831 r. za udział mieszkańców Brwinowa w Powstaniu Listopadowym. Punktem zwrotnym w historii miejscowości było otwarcie w 1845 r. kolei Warszawsko-Wiedeńskiej. W latach 70-tych XIX w. na terenie Brwinowa funkcjonowała kopalnia żwiru i cegielnia, a w 1900 r. w Brwinowie-Pszczelinie została otwarta szkoła rolnicza. Administracyjnie miejscowość usamodzielniła się w 1925 r. wraz z powstaniem gminy Letnisko-Brwinów. Na początku XX wieku rozpoczeła się parcelacja gruntów brwinowskich na działki. Ponownie prawa miejskie Brwinów otrzymał w 1950 r. Obecnie miasto liczy 12 tys. mieszkańców i jest centrum administracyjno-gospodarczym gminy. Cechą charakterystyczną Brwinowa są domy i wille z początku ubiegłego wieku oraz 20-lecia międzywojennego, położone na działkach wśród starodrzewu.